Münafıkların Düşmanlığı

       “Münafıklar sana gelince: 'Senin şüphesiz Allah'ın Peygamberi olduğuna şehadet ederiz' derler. Elbette Allah, senin kendisinin peygamberi olduğunu bilir; bunun yanında Allah, ikiyüzlü münafıkların yalancı olduklarını da bilir.”

Munafikun Suresi 1. Ayet 

         

     Münafıklar, zahiren Müslüman görünen ve Rasule tabi olduğunu açıklayan, fakat içlerinde küfrü ve Allah ile Rasulü'ne düşmanlığı gizleyen kimselerdir. Bunlar, ebedi hayatlarında Cehennemin en alt tabakasında bulunacaklardır, Allah Teala şöyle buyuruyor: “Şüphesiz münafıklar, ateşin en aşağı tabakasındadır. Onlar için hiçbir yardımcı yoktur.” (en-Nisa 4/145) Küfürlerini açıkça ilan eden kafirlerin cezası bunlarınkinden daha hafif olup, onlar da bunların üstündeki cehennem tabakalarında -mertebelerine göre- olurlar. Zira bu iki grupta küfürde ve Allah ile Rasulü'ne düşmanlık yapmakta ortak olup, ilave olarak münafıkların yalan söyleme ve nifak özellikleri bulunmaktadır. Aynı şekilde Müslümanların onlardan gördükleri musibetler, küfürlerini açıkça ilan eden kafirlerden gördükleri belalardan daha dehşet verici ve daha büyüktür. Bundan dolayıdır ki Allah Teala onlar hakkında şöyle buyuruyor: “(İslam'a ve Müslümanlara) asıl düşman onlardır, onlardan sakın(ın).” (el-Münafikun 63/4) Bu ayeti kerime, Müslümanlara düşman olmakta öncelikli sırayı onların aldığını ve zahiren Müslümanlara intisab etmeleri, dost görünmeleri ve Müslümanlarla beraber yaşamalarına bakarak onların düşman olmadığının zannedilmemesi gerektiğini belirtmektedir. Hatta onlar, yurtları farklı olan ve Müslümanlara açıkça düşmanlık eden harbi kafirlerden bile daha çok düşman kabul edilmeye müstahaktırlar. Çünkü Müslümanlarla -içlerinde farklı bir dini benimsemelerine rağmen- iç içe yaşayan bu münafıkların zararı, Müslümanlara açıkça düşmanlık edenlerin zararından çok daha büyüktür.

Allah Teala'nın yüce Kitabında münafıklar için saymış olduğu sıfatları iyice bilmek ve üzerinde düşünmek gerekir:

• Onlar din hakkında şüpheye düşmüş, onu tasdik etmemişlerdir.
• Onları batıl istekler ve şeytan aldatmıştır.
• Onlar yeryüzünde fitne ve fesat çıkarırlar.
• Onlar Allah'ın dini ve Allah'ın kullarını hafife alır onlarla alay ederler.
• Onlar yeryüzünde azgınlık eder ve hidayeti satıp karşılığında delaleti alırlar.
• Onlar sağır, dilsiz ve kördürler.
• Onlar şaşkınlık içinde olup, Allah'a ibadet etmekte tembel olurlar.
• Onların kalplerinde şek ve şüphe hastalığı vardır. Bu şüphelerini topluma da yaymaya gayret ederler.
• Onlar zina yapmaya düşkündürler.
• Onlar Allah'ı çok az anarlar.
• Onlar mü’minlerle kafirler arasında gidip gelirler, ne bunlardan taraf, ne de onlardan taraf görünürler.
• Onlar yalan yere ve batıl olarak Allah'ın ismiyle çokça yemin ederler.
• Onlar yalancıdırlar.
• Onlar aşın derecede korkaktırlar.
• Onlar dini bilmez ve dinden anlamazlar.
• Onlar çok cimridirler.
• Onlar Allah Teala'ya (Allah'ın isim ve sıfatlarına) ve ahiret gününe inanmazlar.
• Onlar devamlı mü’minlere zarar vermeye çalışır ve mü’minlere, gevşemeleri, çözülmeleri ve aralarına çeşitli fitnelerin girmesi için nasihat etmeye, kışkırtmaya yeltenirler.
• Onlar hiçbir zaman Allah'ın dininin galip gelmesini istemezler.
• Onlar hakkı (Hak dini) yok etmek ve ortadan kaldırmak için durmadan çalışırlar.
• Onlar, mü’minlere bir hayrın isabet etmesi ve mü’minlerin zafer kazanmasına son derece üzülürler.
• Onlar, mü’minlerin başına gelen mihnet ve belalardan dolayı sevinirler.
• Onlar, mü’minlerin başına musibet, felaket ve yenilgilerin gelmesini gözetlerler.
• Onlar Allah'ın rızası için O'nun yolunda infak etmeyi sevmezler.
• Onlar, mü’minlerde olmayan bazı vasıflarla onlara iftira eder ve böylece onları kötülemeye, lekelemeye çalışırlar.
• Onlar Allah yolunda harcayan, tasadduk edenleri ayıplarlar; az verenleri az verdikleri için ayıplar, çok verenleri de riyakâr olmak ve insanların övgüsüne mahzar olmayı istemekle ayıplarlar.
• Onlar dünyanın kulları/köleleridir; eğer kendilerine dünyalık verilse razı olurlar, verilmediği takdirde de kızarlar.
• Onlar Allah'ın Rasulü'ne eziyet eder, Allah'ın onu beri kıldığı şeyleri ona nispet eder ve onun için yücelik, fazilet ve kemal sayılacak şeylerle onu ayıplarlar.
• Onların tek maksatları yaratılmışları razı etmek olup, alemlerin Rabbini razı etmeye hiç çalışmazlar.
• Onlar mü’minlerle dalga geçerler.
• Onlar, Rasulullah'tan geri kalıp cihada gitmemekle sevinirler.
• Onlar Allah yolunda cihad etmekten ve edilmesinden hoşlanmazlar. Cihad edenleri de vazgeçirmeye çalışırlar.
• Onlar çeşitli hilelerle Allah'ın farz kıldığı şeyleri iptal etmeye ve onlardan kurtulmaya çalışırlar.
• Onlar Allah ve Rasulü'ne itaat etmemeyi arzularlar ve bunu isterler.
• Onların kalpleri mühürlenmiş olup Hakk'ı düşünemezler.
• Onlar, yapmaya güç yetirdikleri halde Allah'ın kendilerine farz kıldığı şeyleri terk ederler.
• Onlar, insanlar arasında Allah adına en çok yemin edenler olup, bunu, Müslümanların kendilerine karşı gelmesinden korunmak için kalkan edinirler. İşte bir münafığın en temel ve olmazsa olmaz vasfı budur.
• Onlar, Ademoğulları arasında en pis ve en rezil varlıklardır.
• Onlar fasıktırlar. Allah ve Rasulü’nün emirlerine bağlı kalmazlar.
• Onlar mü’minlere zahiren benzemeye çalışır ve amellerinde onlara taklit ederler ki, böylece onlara zarar vermeye ve onların birliklerini bozmaya yol bulsunlar. İşte münafıkların hiç değişmeyen bir sıfatı…
• Onlar, Allah'ı ve Rasulü’nü inkar etmekle kendilerini fitneye düşürmüşlerdir.
• Onlar, kötü akıbet ve felaketlerin Müslümanların başına gelmesini gözetlerler. İşte münafıkların hiçbir zaman değişmeyen bir özelliği…
• Onlar, Allah'a, Rasulü'ne ve inananlara savaş açan herkesi barındırır, koruyup kollar ve onlara yardımcı olurlar.
• Onlar mü’minler için zararlı mahluklar olup, devamlı onları bölüp parçalamaya çalışırlar.

Onların durumuna düşmekten Allah'a sığınır ve O'nun afiyet ile rahmetini dileriz.

Kaynak:
Tariku’l-Hicreteyn ve Babu’s-Saadeteyn - İbni Kayyım el-Cevziyye